Föstudaginn 4.nóvember sl. fór fram í Ljósmyndasafni Reykjavíkur fyrsta „Ljósmyndaraspjallið“ af þremur á dagskrá safnsins í vetur og var það tileinkað fréttaljósmyndun.
Markmiðið með spjallinu var að varpa ljósi á stöðu fréttaljósmyndunar á Íslandi, bæði í sögulegu og samtímalegu tilliti. Safnið fékk þau Þorkel Þorkelsson fréttaljósmyndara og Valdísi Óskarsdóttur kvikmyndagerðarmann til að ræða um viðfangsefnið. Þorkell vann sem ljósmyndari á Morgunblaðinu í um 20 ára skeið og hefur því yfirgripsmikla reynslu þaðan og sem freelance ljósmyndari. Valdís fékkst við blaðaljósmyndun um árabil áður en hún sneri sér að kvikmyndunum, vann fyrir helstu blöð og tímarit landsins, Þjóðviljann, Morgunblaðið, Tímann, og síðast fyrir Vikuna á árabilinu 1967 fram undir 1990.
Margt fróðlegt og forvitnilegt kom fram í spjallinu, bæði sem viðkemur fortíð og nútíð. Samspil ljósmynda og texta í fjölmiðlum var Þorkeli hugleikin í sínu erindi. Almennt megi segja að texti hafi mun meira vægi í íslenskri dagblaðaflóru, myndir séu oft skornar til, án samráðs við ljósmyndara, sem jafngildi því að texti sé birtur án formála eða niðurlags. Í því samhengi benti Þorkell á þá staðreynd að ljósmyndun sé ekki hluti af því háskólanámi í fjölmiðlun sem í boði er á Íslandi og liggi því í hlutarins eðli að textanum sé hampað á kostnað myndefnis.
Í sínu erindi rakti Valdís feril sinn sem blaðaljósmyndara og gaf áhugaverða innsýn inn í það hvernig starfið var á þeim tíma – að vinna við framköllun í myrkraherberginu og þurfa að berjast fyrir sínum tilverurétti í bransanum sem eina konan. Valdís gerði metnaðarfullar ljósmyndaritgerðir sem birtar voru t.a.m í Þjóðviljanum og Tímanum þar sem hún bæði tók myndirnar og skrifaði textann.
